Leer van gisteren, droom van morgen, leef vandaag!

Daar zit ik dan. Achter mijn laptop. Mijn vaste moment om weer eens een blog uit mijn mouw te schudden. Alleen is er één klein probleem: het is vakantie en zelfs mijn leventje staat even op standje rust. Geen groot inzicht. Geen levensles. Geen bijzondere gebeurtenis waar ik een mooi verhaal van kan maken. En misschien is dat juist wel eens lekker. Want mijn leven staat zelden stil. Er is altijd wel iets. Gedoe met mijn hulpmiddelen (had trouwens weer eens een lekke band 🙄), een avondje uit, een ziekenhuisafspraak, een fysio-training, een rug-behandeling, een lijf wat niet meewerkt, een hond die aandacht vraagt, familiedingen, vrijwilligerswerk, een nieuw project of uitdaging… En inmiddels is daar ook nog de mooiste rol van het leven bijgekomen: oma zijn!

Misschien ben ik gewoon even toe aan een verhaal zonder bestemming. Aan een zomer waarin niet alles iets hoeft op te leveren. Waarin een kop koffie in de zon gewoon een kop koffie in de zon mag zijn. Waarin ik niet hoef te presteren, te verbeteren of ergens naartoe te werken. Heerlijk toch?!

Vakantietijd

Mijn favoriete plekje is in de zon! 🌞

Voor het eerst in jaren voel ik ‘de zomervakantie’. En wat voor één. De ene dag is nog mooier, warmer en zonniger dan de andere. Heb ik een keer geen zwemabonnement genomen op het openluchtzwembad de Houtvaart… is de watertemperatuur al maanden heel aangenaam. Duh! 🙄 Natuurlijk had ik losse entree of een twaalfbadenkaart kunnen kopen, dat is namelijk een goede stok achter de deur, maar eigenlijk vond ik het wel prima zo. Even geen fysieke verplichtingen, buiten de fysio-trainingen om dan. Ook wel eens lekker. Ik kan namelijk niet relaxed baantjes trekken, nee dat wordt voor mij altijd weer een ‘moeten’. Ik leg mezelf dan een bepaalde discipline op, zin of geen zin. Weer of geen weer. Meer baantjes, langere zwemtijd, je kent het wel. Of niet, haha. Stom, ik weet het, maar dat is nu eenmaal hoe het bij mij werkt. Oh ja en het aan- en uitkleden is altijd zo’n gedoe met een nat plakkerig lijf en één been…

Geluk zit in ’t zonnetje! 🌞

Deze zes weken zomervakantie (in eigen land) brengen ook bij mij vrijheid, rust en ontspanning. Heb zelfs een paar boeken uitgelezen. Schouderklopje voor mezelf! Best gek eigenlijk hè, want je zou denken dat dit voor mij het hele jaar zo zou kunnen zijn, maar niets is minder waar. Het onderhoud aan mijn lijf, de pijn, mijn hulpmiddelen en het vrijwilligerswerk is net zo tijdrovend en intensief als een fulltime job. Dus ja ik geniet zeker, maar vind het soms ook best confronterend. Je wordt meegenomen in gezellige vakantieverhalen, grappige familie anekdotes en de mooiste kiekjes van prachtige bestemmingen. En nee, ik klaag zeker niet hoor, want ik heb al wat mooie reisjes mogen maken dit jaar, maar toch betrapte ik mezelf erop dat het mij af en toe een tikkeltje verdrietig stemde. Vraag me niet waarom, het gebeurde gewoon. Dan ben ik ook nog zo’n type die last heeft van ‘fear of missing out’ en als ik dan weet dat er in de stad en in de buurt allerlei leuke events zijn, zit die verdomde rolstoel enorm in de weg en nodigt mijn fysieke gestel niet uit tot lange avonden losgaan op de dansvloer.

Zon, zee, strand

Beach more, worry less.

Beach body en een strakke lijn of
chipkes en een glaske wijn? 😁

Voor mij betekent de ‘zomer’ ook een beetje ‘cheaten’. Dus ja, ik ga voor dat ‘glaske wijn mee een chipke’ (das Branbants hè!). En dan bedoel ik eigenlijk, dat ik de tips en aanbiedingen van leuke horeca deals ‘eten & drinken’ graag in de gaten houd en ter harte neem. Gezellig een terrasje pikken, hapje eten, lekker drankje erbij en soms een Hollands bittergarnituur. Of gewoon lekker thuis met visite in de tuin. Heerlijk! En daarna klagen dat mijn rok strakker zit, haha. Nou ja, mijn bikini-foto voor de Margriet is toch al gemaakt en uitgegeven, dus…kunnen alle remmen los! 🤭

Op zich kom ik niet heel vaak op het strand, ondanks dat ik een echte zonaanbidster ben en er enorm van kan genieten.

Op mijn handbike ben ik zo in Bloemendaal aan Zee of Zandvoort. Toch heb ik daar altijd wel wat hulp nodig, want de meeste strand op- en afgangen zijn best heel steil en met dat losse zand op het pad, ook nog eens spekglad. Ik schuif dan remmend ‘gewoon’ naar beneden met mijn aankoppel-bike. Doodeng. Daarom heb ik liever dat iemand een beetje tegenwicht geeft. En terug naar boven (als het ff kan) een duwtje in de rug. Dochterlief kan dat trouwens als de beste en heeft mij al een paar keer mee op sleeptouw genomen. Het lopen op het strand met krukken is meteen een aardige work-out, want die stokken zakken een halve meter diep. Poehee! Maar… als ik eenmaal een plekje heb gevonden en een laagje zonnebrand factor 50 heb aangebracht, geniet ik van de zon, zee, het strand en alles daaromheen en ben ik een gelukkig mens.

Summer is a state of mind.

Had ik eigenlijk al verteld dat ik de sport-e-handbike, die ik tijdelijk te leen had en waarmee ik afgelopen juni in Oostenrijk gefietst heb, uiteindelijk heb overgenomen? Na lang twijfelen heb ik de knoop toch doorgehakt. Als ik ergens blij van word, moet ik er voor gaan. En ja, ik word nu eenmaal heel blij van een stuk biken door de natuur met mijn fietsmaatje. Voor degene die het verschil niet weten; mijn aankoppel-bike is een soort stadsfiets, de vastframe lig-bike een soort racefiets. Daar kun je de stad niet mee in en is bedoeld voor toertochtjes. En omdat het op pure armkracht is met een beetje ondersteuning, train ik mijn lijf ook meteen. De stalling was wel een dingetje, want die fiets past niet in mijn schuurtje. En al zou die passen, kan ik hem er al helemaal niet zelfstandig uithalen. Gelukkig is er voorlopig een oplossing gevonden, zodat ik kan blijven fietsen.

#Durftevragen

Wie zichzelf de juiste vragen stelt, heeft geen antwoorden van anderen nodig.

• Waar moest ik deze week om lachen?
  Om alle persiflages die rond gaan van de deelnemers van ‘B&B vol liefde’! Kijk jij dat ook? Opvallende uitspraken, typetjes, kleding, gedrag en herkenbare trekjes worden uitvergroot en nagespeeld. Hilarisch!
• Waar werd ik deze week een beetje verdrietig van?
  Misschien toch van het feit dat ik zoveel zou willen doen, wat ik eigenlijk niet kan. Het gemak en vanzelfsprekendheid hoe iedereen zich beweegt en overal naartoe gaat, raakt mij. En dan lijkt het ook nog alsof iedereen super gelukkig, gezond en ‘compleet’ is. En ja ik weet het, schijn bedriegt, maar toch.
• Waar ergerde ik mij aan?
  De muggen die mij tijdens een gezellig avondje barbecueën met mijn parabadminton-maatjes volledig lek wisten te prikken. Ik heb ruim 15 muggenbulten geteld. Wat zeg ik, wel 20. Jeuk, niet normaal! 🥴

Het belangrijkste is om nooit te stoppen met vragen stellen. Einstein

• Waar maak ik me zorgen over?
  Op dit moment over mijn trouwe viervoeter Sim, die al vier dagen aan de diarree is. Hij heeft mij de afgelopen nachten goed bezig gehouden. Kleinzoon Liam komt om de drie uur voor zijn voeding, nou Sim doet dat ook, maar om zichzelf te legen. Zo heb ik weer heel wat nachtelijke rondjes met hem gefietst. We zijn inmiddels twee bezoekjes aan de dierenarts en de nodige medicatie verder en honderden euro’s lichter, maar helaas nog zonder succes. Arme hond. Ik hoop met heel mijn hart dat het niets ernstigs is.
• Waar moest ik onverwacht aan denken?
  Aan de ongelukkige val in 2019 tijdens een potje tafeltennis op de camping, waarbij ik twee rugwervels brak. De gevolgen hiervan zijn helaas nog altijd voelbaar…
  Of het onverwacht is weet ik niet, maar deze zomer roept ook fijne herinneringen op van vroeger. Toen gingen wij als gezin wel eens een dagje vanuit Brabant naar het strand van Haamstede. Met een goed gevulde koelbox, schepjes & emmertjes en… worstenbroodjes voor onderweg!

Creativiteit begint met het stellen van de vraag en het loslaten van het antwoord. 🙃

• Waar ben ik stiekem trots op?
  Dat ik mijn leventje op orde heb, mijn mannetje sta en steeds beter op mezelf kan zijn. Niet stiekem, maar wel enorm trots ben ik op mijn kinderen en het feit dat ik oma mag zijn van kleinzoon Liam. Wat een mooi kereltje is dat toch en wat een verrijking van het leven.
• Waar word ik blij van?
  De zon, want dat is mijn levensenergie. En een rondje handbiken door de duinen, langs het strand en door de bossen. Met als beloning; een gezellig drankje op een mooi terras!
• Waar kijk ik naar uit?
  Het weekje kamperen in Brabant met mijn lieve zus! Terug naar onze roots en die van ons pap en mams. De meesten van jullie zijn al op vakantie geweest, wij mogen nog. Nu maar hopen dat het weer niet ineens omslaat en alle zonnige dagen al vergeven zijn. Lieve weergoden, als ik een verzoek mag doen, houd het (overdag) droog please! Chaam here we come!

Spreuk van de week

Beer?
Ja Muis?
Ik ben zo moe.
Waarvan? vroeg Beer.
Van alles dragen.
Dan is het tijd om los te laten.
Maar ze hebben me nodig…
Weet je wat pas echt nodig is Muis?
Zorgen voor jezelf
en tijd doorbrengen met wie je liefhebt.
#levenslessenvanmuisenbeer