Today I close the door to the past, open the door to the future, take a deep breath, step on through and start a new chapter in my life.

Blanco.

Het nieuwe jaar is begonnen. En hoe. Een blanco bladzijde in het boek van het leven. En dit keer is niet alleen die bladzijde wit, het hele land ligt (of lag) onder een witte deken van sneeuw. Echt prachtig, maar eerlijk is eerlijk: voor ouderen, mensen die slecht ter been zijn en met een fysieke beperking betekent zo’n winterdecor vaak ook ‘veilig’ binnen blijven. En aangezien ik tot die laatste groep behoor, waren de eerste dagen van het jaar (en de komende) wat behelpen. Een paar dagen is dat prima te overzien, als het langer duurt, wordt het toch een dingetje. Vrijheid zit soms in hele kleine dingen, zoals ‘gewoon’ naar buiten kunnen wanneer je dat wilt. Het is niet voor iedereen vanzelfsprekend.

Pannekoek. (nee, geen schrijffoutje) 😉

Heb jij trouwens de Nieuwjaars conference gezien van Peter Pannekoek? Hij raakte wat mij betreft een goede snaar door te zeggen dat in Nederland rolstoelgebruikers nog te vaak behandeld worden als tweederangsburgers. Terwijl we graag denken dat in ons kikkerlandje alles goed geregeld is, ervaren veel mensen met een beperking dagelijks een hindernisbaan, van kapotte liften, hoge drempels, ontoegankelijke treinen (zoals laatst mijn bezoekje aan Amsterdam) tot systemen die vooral werken voor wie ze niet nodig heeft. En dat is een waarheid als een koe! Laten we wel wezen, het is geen ‘extraatje’ of een ‘gunst’ voor in de verre toekomst. Het is een recht om – op een gelijkwaardige manier – deel te kunnen nemen aan de samenleving. Waarvan acte. Dankjewel Pannekoek voor dit punt van aandacht!

Zijstapje naar het wintercircus.

Het is een traditie geworden om in de kerstvakantie met dochterlief naar het Wintercircus in Haarlem te gaan. Zo ook dit jaar. Nu boek ik dat altijd met een leuke korting via Social Deal, maar rolstoelplaatsen vallen daarbuiten. Waarom eigenlijk, hebben wij geen recht op korting? Goed, ik parkeerde de rolstoel in de loge, sprong vier of vijf treden omhoog en ging op zoek naar een plekje. Het verzoek was volledige aan te sluiten i.v.m. de drukte, dus hupste ik braaf naar het einde van de rij. Voorzichtig plaatste ik mijn krukken achter mijn voet en hoorde ineens een hoop gekletter. Waren die krengen naar beneden gestort, onder de tribune. 🙄 Er had geen brand of paniek uit moeten breken, want dan was het voor mij een ‘verloren’ zaak. Zonder rolstoel of krukken kom ik niet heel ver, dus ik was blij dat een medewerker na een tijdje seinen de boodschap had begrepen en de krukken had opgevist.
Er was deze keer een invalidetoilet. Super fijn, want alle andere keren moest ik twee hoge drempels op, om in de toiletwagen te komen. Nu werd ik altijd wel netjes geholpen hoor, door mensen uit de wachtrij, maar dit (zelf doen!) was een stuk fijner. Zij het niet dat de toiletdame spontaan de deur – die niet in het slot ging – open trok. Ik schrok me de tandjes…

Nieuwe ronde, nieuwe kansen.

Een frisse, symbolische start van 2026 had er mooi bij gepast. Daarom wilde ik ook dit jaar graag meedoen aan de Nieuwjaarsduik in Zandvoort. Maar net als vorig jaar werd die afgelast: te veel wind, hoge golven en watertemperaturen die nauwelijks boven de vijf graden uitkwamen. Te veel risico. Jammer… 🤥 Volgend jaar een nieuwe poging, al kan ik dan misschien beter afreizen naar het zonnige zuiden om teleurstelling te voorkomen. Anyway, laat dit kersverse jaar ons datgene brengen wat we nodig hebben. Kennelijk stond een Nieuwjaarsduik niet op dat lijstje.

En toch. Een nieuw jaar vraagt niet per se om grote sprongen of ijskoude duiken. Het begint juist met dichtbij jezelf blijven en met kleine stapjes je doelen voor het jaar haalbaar maken. Loslaten en accepteren kan juist de basis zijn om weer richting te vinden die bij jou klopt. En blijf vooral in jezelf geloven!

So…Happy 2026!
Laten we genieten van al het moois wat het leven te bieden heeft en nieuwe verhalen gaan schrijven!

Update handbike

‘Wat is uw geboortedatum? Woonplaats? Mevrouw van Hooijdonk uit Haarlem?’

‘Ja, daar spreekt u mee‘, zei ik gelaten. Het was het zoveelste belletje naar Kersten Hulpmiddelen. Maar goed, ik zal je eerst even bijpraten. Die bewuste maandagochtend tussen Kerst en Oud & Nieuw (29 dec) heb ik gebeld om te horen hoe laat de monteur bij mij zou zijn om eindelijk de gebroken remkabel(s) te vervangen. Na wat uitzoekwerk kon de dame in kwestie een redelijke concrete tijd meegeven. Fijn, want ik moest ook nog naar de fysio voor mijn wekelijkse routine en een behandeling voor die verrekte pijnlijke rug. Om iets over enen zag ik de bus voor de deur parkeren. Yes, dacht ik blij en snelde naar buiten om de goede man vriendelijk te ontvangen. ‘Wat ben ik blij je te zien‘, zei ik enthousiast toen de monteur voor mijn neus stond. De gebroken remkabel liet ik door de lucht zwaaien, om maar zichtbaar te maken dat het menens was. Hij keek heel verbaasd en zei ‘remkabels?’

Je verzint het niet… 🙄

Wat denk je? Hij liep naar de bus en kwam met een doosje terug. Weet je wat erin zat? Twee remknijpers. Mijn broek zakte af en mijn vriendelijke lach veranderde in een geïrriteerde blik. ‘Dat meen je niet!‘, riep ik uit. De monteur was eveneens not amused en belde de centrale op om te kijken wat en waar het was misgegaan. De schuld werd gelegd bij een medewerkster van de servicedesk, die vanwege de vele fouten, daar niet meer werkzaam was. Tja, dat zou ik ook zeggen. Maar goed, met boosheid creëer je geen oplossingen, dus gingen we in gesprek om te kijken wat we het beste konden doen. We belden met de leverancier Roam om de bestelling van twee remkabels direct naar mijn huis te laten sturen, maar helaas, zij waren de gehele kerstvakantie gesloten. Uiteindelijk moest ik genoegen nemen met de belofte van de monteur dat hij de kabels met spoed zou bestellen (en twee stuks extra voor een volgende keer) en ik op de hoogte gehouden zou worden. Dat laatste gebeurde natuurlijk niet, dus op 6 januari zelf maar weer gebeld. De status? In bestelling…  😣

Vriendin

Gezocht voor een leuke portrettenserie in een bekend vrouwenblad…

Vrouwen die alleen of samen hun droomhuis hebben gekocht dankzij een bijzonder bod. Denk bijvoorbeeld aan een persoonlijke brief aan de verkopers; een symbolisch bedrag; een verhaal dat raakt. Herken je je hierin heb je een mooie eigen foto’s en lijkt het leuk om eraan mee te werken aan een telefonisch interview dan kom ik graag met jou in contact, aldus een freelance journalist op Facebook

Een oud Rabo collega tagde mijn naam onder deze oproep; ‘Ils, echt wat voor jou en jij hebt wat te vertellen‘. Tja, ik tik wel alle boxen aan. Een dag later had ik via Messenger contact met de betreffende journalist ‘Ik ben benieuwd naar jouw verhaal!‘ Vervolgens wisselden we wat informatie uit en liet ze weten dat ze het zou bespreken met de redactie. Daarna hoorde ik een tijdje niks, dus ging ik er eigenlijk gewoon van uit dat mijn ‘droomhuis’ niet interessant genoeg was. Toch kreeg ik na twee weken het bericht dat ze het leuk zouden vinden als ik mee zou werken en werd er een telefonisch interview gepland. Het was een leuk gesprek en ik vind het altijd knap als iemand – met een beperkt aantal woorden – een mooi verslag weet te maken. Wanneer deze ‘Vriendin’ uitkomt? Geen idee, I keep you posted!

Mantra 

Using mantras can help to break through subconscious barriers to evoke true positive change.

Mijn mantra voor 2025 was: ‘Yes, I can’. En ik heb het gedaan! Voor dit jaar ligt het iets genuanceerder.

Ik ben in balans door te luisteren naar mijn lichaam en mijn grenzen te respecteren.
Ik sta sterk in het leven, op mijn eigen positieve manier.
Mijn beperking staat mijn leven niet in de weg, maar verrijkt het en geeft het diepte.
Zelfliefde staat voorop en ik sta open voor nieuwe verbindingen.

Elk jaar bekijk ik met nieuwgierigheid mijn horoscoop om te zien wat er in de sterren geschreven staat. Natuurlijk lees ik daarin vooral dat wat het beste bij mij past. Of ik draai het naar mij toe, je moet tenslotte je geluk zelf afdwingen, haha. Als ik het mag geloven wordt het voor de Weegschaal een jaar van balans en harmonie, waarin liefde, schoonheid en een fijne mix van (vrijwilligers)werk en privé samenkomen en alles op z’n plek valt. Nou, dat klinkt toch echt als muziek in je oren?!

Weegschaal.

Het belooft een romantisch hoogtepunt voor de Weegschaal. Met onze natuurlijke charme en verlangen naar harmonie trekken wij de juiste partners aan. In de lente krijgen we – naar zeggen – extra aantrekkingskracht. Wij vermijden graag conflicten (klopt als een bus), maar open en eerlijke gesprekken brengen juist verdieping. We moeten nog even geduld hebben, maar december brengt mogelijk iets van liefde. Mijn ideaal van de perfecte relatie komt dit jaar blijkbaar een stuk dichterbij. Yes!! Maar ja, dan is mijn vraag ‘hoe actief’ moet ik daarin zijn? Dat hele Tinder gebeuren trekt mij niet, geef mij maar de ouwerwetse manier, ik wil de liefde ‘gewoon’ tegen het lijf lopen. Of rollen. 😊

Het sleutelwoord is balans.

Duh! Daar ben ik al jaren naar op zoek. Balans tussen belasting en belastbaarheid. Tussen voluit leven en goed voor jezelf zorgen. Bijzonder om te lezen dat de onderrug om extra aandacht vraagt. Het gaat op dit moment niet heel erg goed (lees: slecht), want ik verga soms van de pijn. Lopen, staan, zitten en liggen, alles is vervelend en pijnlijk. Dat is dan ook precies waar ik de komende maanden aan moet werken en hoop dat de oplossing dichtbij ligt. De lente zal ons energie geven voor nieuwe gezonde gewoontes, nu sport ik al best veel, dus zal de winst meer in de voeding zitten. Sociale activiteiten die beweging combineren met gezelligheid passen perfect bij ons en daar is het hele traject van de HandbikeBattle een heel mooi voorbeeld van. December kunnen we het beste een pas op de plaats maken, want een beetje rust en zelfzorg zal ons goed doen. Agenderen dus!

Uitdaging.

Weegschalen worden uitgedaagd om hun eigen koers te bepalen, zonder voortdurend bevestiging van anderen te zoeken. En ja, ook ik zoek vaak bevestiging en word oprecht heel blij van een welgemeend schouderklopje. Harmonie zit niet in altijd toegeven, maar in trouw blijven aan jezelf en precies daar zit mijn uitdaging. Wij zijn gastvrij en organiseren met plezier uiteenlopende bijeenkomsten. Mensen samenbrengen en verbinding creëren zit zeker in mij – iets wat ik duidelijk herken en waar mijn kracht ligt.
Juni en oktober beloven sociale hoogtepunten te worden, met waardevolle momenten om te netwerken en nieuwe verbindingen aan te gaan. Toevallig valt de HandbikeBattle in juni, dus dat biedt alle ruimte om nieuwe contacten te leggen. Tegelijkertijd krijgt ook oprechte één-op-één tijd meer betekenis (en dat zou weleens kunnen kloppen…), naast de energie van groepsactiviteiten. Alles bij elkaar voelt het als de start van een veelbelovend jaar. Kom maar op 2026!

Voornemens

Kansloos of kansrijk?

Mocht ik me al hebben voorgenomen om gezonder te gaan eten, ben ik in de eerste dagen van het jaar al vreselijk de mist in gegaan. Niet alleen oliebollen met Oud & Nieuw, maar ook bij het altijd gezellige ‘Oliebollentoernooi’ van BC Duinwijck. En daarbovenop verschillende (nieuwjaars)borrels met de nodige bubbels, pizza’s, kaasjes, hapjes, zoutjes en lekkers bij de koffie. Oeps! 🤭
Doe jij eigenlijk aan goede voornemens? Wat ik tot nu toe om me heen hoor, staat met stip op één: meer bewegen, gezonder eten en minder drinken. What’s new? Terugkijkend op mijn voornemens voor 2025 wilde ik vooral bewust leven: blijven leren, iets betekenen voor anderen via vrijwilligerswerk, beter voor mezelf zorgen (eerder naar bed, vaker mijn rust pakken – niet gelukt overigens – en meer water drinken) en vasthouden aan mijn doel; de top van de Kaunertaler Gletscher bereiken. Maar wel met volop ruimte voor genieten en persoonlijke groei.

Ik recycle gewoon mijn goede voornemens van vorig jaar. Neef Karel van Loesje

Mijn voornemens voor dit jaar? Het is toch een beetje kopieer- en plakwerk. Ik wil nog steeds leren om beter voor mij zelf te zorgen. En dan bedoel ik dat echt in de basis. Het mezelf waard vinden om lekker en gezond te koken, iets liever te zijn voor mijn lijf en dus wat vaker mijn rust te pakken en iets vroeger naar bed zou geen verkeerd idee zijn. Quality time met mijn kinderen (en…), familie en vrienden staat op nummer één. Het komende jaar moet ik aan de slag met mijn fysieke gesteldheid, die schreeuwt om aandacht en ik hoop dat mijn mantra me daarbij gaat helpen. Het zal zeker een heel bijzonder jaar worden.

Psssssssst… 🤫

Zal ik jullie stiekem een geweldig nieuwtje vertellen? Eindelijk mag ik het zeggen; Ik word oma! OMG!
In mijn volgende blog, vertel ik je er alles over. 🥰

Spreuk van de week

Wees geduldig.
Al het mooie waar je jouw
best voor blijft doen,
is naar je onderweg.💫
#voorpositiviteit.nl